Column: De ‘Wip-In’ voor gerimpelde liefde

Naar aanleiding van een nieuwsbericht in het Algemeen Dagblad schreef ik deze column. Ten tijde van het schrijven van deze column was het verpleeghuis Cornelia begonnen met een speciale ‘relaxkamer’, waar koppels zich in rust terug konden trekken. Dat is een nieuwsbericht dat mij aanzet tot denken en in dit geval tot schrijven. Daar was het tegelijkertijd ook een oefening in, voor het vak Verhalen, dat gericht was op columns en sfeerverhalen.


De ‘Wip-In’ voor gerimpelde liefde

Een opgewonden gevoel bekruipt hem en hij kijkt haar hoopvol aan. De twinkeling in zijn ogen verraadt hem, maar dat vindt hij helemaal niet erg. “Kom je mee, schat?” Een zwoele glimlach vormt zich op haar gezicht, als hun voetjes elkaar volgzaam achterna trappelen over de vertrouwde gang. Ook hun handen lijken elkaar weer gevonden te hebben. “Zou ze het merken, dat mijn hand trilt?”, vraagt hij zich stilletjes af. Hoe lang moet het geleden zijn? Borrelende buiken, tollende gedachten en een hart dat een sprintje door de wereld trekt..

Vanaf de bank gluren een paar groene ogen met een klein plukje grijze haren erboven verbaasd over een Telegraaf heen, als deze een kleine buiging maakt. In de hoek fronzen een paar blauwe ogen hun wenkbrauwen, waarop hoopjes huid eromheen zich tot een rimpelroes. Je ziet de vraag haast liggen, op het puntje van hun tong, die ze moeizaam binnenhouden. “Zouden ze echt..?..”

Als ze durven, mogen ze. Dat klinkt niet zo gek, maar het is wel nieuw. Cornelia Allevo in Ziekrikzee is vanaf mei het eerste Verpleeghuis met een heuse ‘relaxkamer’. De bedoeling is om de patienten op hun oude dag wat romantiek en mogelijk zelfs erotiek te gunnen. Compleet met een nep-openhaard, een leren bankstel, een thuisbioscoop, een groot bed en een flesje wijn.

Eigenlijk is het helemaal niet zo raar. Waarom zouden (demente) ouderen geen intimiteit meer mogen zoeken? Alleen omdat jongere mensen dat een gek of vies idee vinden? Er heerst een taboe op volgens het verpleegtehuis. Gelukkig vonden zij het tijd die te doorbreken met de kamer die door de bewoners al de ‘Wip-in’ genoemd wordt. De overkoepelende organisatie, Arcares, zegt in het Algemeen Dagblad dat het idee navolging krijgt, mits de bewoners “de stap durven nemen om zo’n intimiteitskamer te gebruiken”.

Ik ben blij dat te horen. Later, als ik ooit in zo’n tehuis terecht kom, is het een prettig idee dat je even samen met je partner kan zijn zonder ‘pottenkijkers’. Als je een goed gesprek wilt houden, elkaar lang in de ogen wilt kijken om te zien wie het eerste bloost, gewoon in elkaar armen wilt liggen of misschien wel dat ene wilt doen wat ouderen ‘niet horen te doen.’ Sex is de normaalste zaak van de wereld en zeg nou zelf: zou jij in de laatste jaren van je leven niet ook van deze woelende geneugtes willen genieten?

About Guido van Spellen

Dichter, schrijver, journalist.
This entry was posted in Extra indrukken and tagged column, cornelia, ouderen, relaxkamer, sex, tehuis. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *