Column: Buitenbeeldjes

Voor een redactie op de opleiding was ik bij de uitslag van verschillende referenda die tegelijk werden gehouden, in het stadhuis van Utrecht. Daar liep ik echter ook twee dames tegen het lijf die graag beroemd wilden worden. Toen mijn medestudent hen niet wilde filmen, probeerden ze mij te porren om een stukje over ze te schrijven.

Het leuke van columns is dat ze kunnen ontstaan terwijl je bezig bent met andere zaken, zoals een serieus journalistiek artikel. Ik kan er iets meer van mijn creatieve kant in kwijt dan in zwaardere journalistieke werken en dat maakt ze erg prettig om te schrijven.


Buitenbeeldjes

Beroemd zijn is vast en zeker een hele opgave. Al die vragen, journalisten die aan je hoofd zeuren, fans die handtekeningen vragen en aandacht van iedereen. Wat nu als je een dagje niet over jezelf wilt praten? Toch denken Annabel en Floor hier heel anders over. Ik kwam ze tegen op de uitslag van de referenda in Utrecht in het stadhuis aldaar. De enige aanwezigen die niet geinteresseerd leken in de politieke strubbelingen. Zij willen dolgraag doorbreken en beroemd worden.

Ze wilden dan ook dat ik een stukje over ze zou schrijven. Ze vroegen het heel erg lief. Maar hoe moet ik dat gepubliceerd krijgen? Wat is de nieuwswaarde van een interview met deze dames? Daar beginnen we dus niet aan. Ik was kennelijk al tweede keus, want de journalistiekstudenten die aanwezig waren om een filmpje te maken werden al eerder door de jongedames ‘belaagd’. Of hij ze op camera wilde vastleggen. Helaas voor hen weigerde hij. Waarop zij later tegen mij zich afvroegen of hij misschien homo was.

Ze blijven toch vastberaden, de twee meiden van negentien jaar, die dit jaar hun eindexamen hebben afgerond. Toch hebben ze naar eigen zeggen geen idee wat ze met hun vwo-diploma’s willen gaan doen. Floor neigde even naar politicologie, maar krabbelde al snel weer terug. Beroemd worden, dat is wat ze echt willen.

Hun plan? Zich voor elke camera wurmen, waarvan de man erachter hun glimlach niet kan weerstaan. Of de man achter de pen natuurlijk. Ze lachten lief en schreven zelfs een poëtische ode aan mij, ter plekke. Maar een stukje over hen schrijven? Nee joh, daar trap ik niet in.

About Guido van Spellen

Dichter, schrijver, journalist.

This entry was posted in Extra indrukken and tagged beroemd, column, jong, Utrecht. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *