Interview: Dirk Schippers: ‘Verhalensite is ook een vereniging’

Sinds mijn 17e schrijf ik gedichten en korte verhalen. Jarenlang publiceerde ik deze op de Verhalensite.com. Inmiddels is de site opgeheven, maar voor het vak Interview heb de webmaster gevraagd naar zijn ervaringen met de website als vereniging. De aanleiding hiervoor was het nieuws dat veel verenigingen kampen met steeds minder leden. Dat gold zeker niet voor deze online vereniging, zoals hieronder te lezen is.

Onderstaand interview is een van mijn eerste langere interviews en was daarom een leerervaring op zich. Vooral de opbouw was een zorgenkindje in de eerste instantie. Dat is een punt waarop ik veel verbeterd ben in de loop van mijn studie Journalistiek.


Dirk Schippers:
“Verhalensite is ook een vereniging”

Het aantal leden van traditionele verenigingen neemt drastisch af de afgelopen jaren. Vooral vrouwenverenigingen hebben hieronder te lijden, maar ook sportclubs en andere vanouds geliefde gemeenschapsvormen. Een reden hiervoor zou in deze tijd kunnen liggen in de grote populaiteit van het internet. Daar vind je talloze “clubhuizen” en “verenigingen” waar je je vaak voor niets bij kunt aansluiten. Je kan je anoniem houden, maar ook regelmatig komen deze groepen bij elkaar op zogenaamde “meetings”. Verhalensite.com, een website waar men verhalen, gedichten en andere schrijfsels uitwisselt, is inmiddels uitgegroeid tot een “vereniging” met 470 actieve leden.


De eerste versie van de site is op 17 november 2001 geopend. Dirk Schippers uit Antwerpen is de oprichter en webmaster van de online inspiratieplaats. “Ik besloot de site te maken omdat er meerdere communities bestonden op internet, waar het na een tijd mis begon te lopen. Ik wou het dus beter doen en alles proberen te voorzien om het verval dat overal ontstond na een tijd tegen te gaan. Tot nu toe is me dat denk ik wel gelukt..”


“De site is veel sneller gegroeid dan ik had durven dromen.” In het begin kwam het kunstmatig op gang. Zelf bracht Schippers mensen die hij kende op de hoogte van het bestaan van de site. Daarnaast deed hij uiteraard moeite om in alle zoekmachines op internet zo hoog mogelijk in de resultatenlijsten te komen. De site is dan exponentieel beginnen groeien.

Er is veel mogelijk op de webstek. “Mensen kunnen er schrijven, en dit gaat over gedichten, verhalen en zelfs tegenwoordig artikels. Bovendien hebben ze de mogelijkheid om op mekaars werken te reageren en mekaar te helpen om beter te leren schrijven. Daarnaast biedt de site ook nog eens een emotionele waarde omdat mensen met elkaar kunnen communiceren via persoonlijke berichten en een forum.”

 

“De site is veel sneller gegroeid dan ik had durven dromen.”

Dit leidt er toe dat sommige leden elkaar in het echt willen ontmoeten. “Sommige leden krijgen zo’n sterke band met andere leden waardoor de drang naar mekaar in het echt ontmoeten groot wordt. Er zijn er al 2 meetings (en er komt er nog één) georganiseerd. Hier komt iedereen samen en is de kans op negatieve samenkomst een pak kleiner.” De meetings waren dan ook telkens een groot succes, met een opkomst die de gereserveerde kroegen amper aankonden. De laatste keer kwamen er zo’n zestig man. “Meer en meer mensen spreken nu persoonlijk met elkaar af.”

De site is volgens de webmaster zeker te beschouwen als een vereniging. “Sterker nog, ik heb op een bepaald moment met de idee gespeeld om er een officiele vereniging van te maken; een VZW (vereniging zonder winst, weet niet wat dat in Nederland is). Maar de huidige lossere sfeer heeft ook zijn positieve kanten en schrikt mensen minder af.”

Het schrijversras is over het algemeen een gevoelig ras dat dikwijls niet bij de typische groep thuishoort.”

Hij denkt niet dat de online verenigingen de traditionele aan het vervangen zijn. “Ik denk dat er gewoon een nieuw publiek is dat vroeger amper bijeen kwam nu de kans krijgt om ook ergens bij te horen. Ik denk ook eerlijk gezegd niet dat online communities een vervanging zijn voor allerlei andere verenigingen omdat de nood blijft aan het gaan sporten, het gaan schaak spelen, het gaan biljarten, kantklossen. Het enige waar ik me nog iets bij kan voorstellen is praatgroepen die er zijn om over je gevoelens te praten. De drempel om naar zo’n praatgroep te gaan ligt hoger.”

Schippers is zelf niet lid van een vereniging naast de site. “Ik ben wel een paar keer lid geweest van een vereniging maar het deed het niet echt voor mij.”

About Guido van Spellen

Dichter, schrijver, journalist.

This entry was posted in Extra indrukken and tagged hobbie, internet, schrijven, verhalensite. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *